Minder aandacht voor de klimaattop, maar is dat erg?
De klimaattop in de Turkse badplaats Antalya is een week bezig. Er is minder aandacht voor dan in andere jaren. Ik werd afgelopen week in ieder geval nogal afgeleid door de schijnvoorstelling in Den Haag. De landelijke politiek hield zich bezig met een gevecht op leven en dood over 0,3 procent van de rijksbegroting, in plaats van te werken aan vastgelopen dossiers zoals het bouwen van meer woningen en het oplossen van netcongestie.
De kleine lettertjes van het belastingplan kunnen me eerlijk gezegd gestolen worden. Ik wil een kabinet dat zijn tanden zet in de grote vraagstukken van deze tijd op het gebied van energie en klimaat, democratie en rechtsstaat, wonen, veiligheid en geopolitiek. Ik bedoel, als het lukt om met solide beleid de welvaartsstaat overeind te houden, dan komt het met die belastinginkomsten ook wel goed, toch?
De jaarlijkse Conference of the Parties - ofwel COP - heeft ook wat clowneske trekken gekregen. Ruim tien jaar na het Klimaatakkoord van Parijs (2015) zijn de klimaattoppen losgeraakt van de geopolitieke en de economische werkelijkheid. Door de oorlog in het Midden-Oosten en de aandacht voor energiezekerheid is klimaat verdrongen naar de marge van de wereldpolitiek.
Maar, niet getreurd, de energietransitie is niet meer te stoppen en dat is ook goed nieuws voor de strijd tegen klimaatverandering. De wereldwijde CO₂-uitstoot door het verbranden van fossiele brandstoffen daalt volgens het Global Carbon Project dit jaar naar verwachting met 0,4 procent, tot 38,2 miljard ton. Dat komt niet zozeer door klimaatbeleid, maar vooral door de hoge energieprijzen als gevolg van de oorlog tegen Iran.
Van een structurele emissiedaling zou nog geen sprake zijn, maar door de geopolitieke onzekerheden en de handelsconflicten is de kans groot dat de energietransitie versnelt en de uitstoot blijft dalen, stelt adviesbureau Wood Mackenzie. Landen die minder afhankelijk willen worden van fossiele import, investeren meer in elektrificatie, hernieuwbare energie en kernenergie.
Ook eurocommissaris voor klimaat Wopke Hoekstra slaat in Antalya een pragmatische toon aan. Hij overweegt volgens Politico de eis te laten vallen dat extra elektrificatie - die op de klimaattop centraal staat - met groene stroom moet gebeuren. Hoekstra hoopt met zijn pragmatisme meer landen achter een akkoord te krijgen. Ook grijze stroom verlaagt de uitstoot, omdat elektrische auto's immers veel efficiënter zijn dan benzinewagens.
Of het in politiek Den Haag nog goed komt weet ik niet, maar de mensen die het glas graag halfvol willen zien, kunnen zich vastklampen aan het feit dat de wereldwijde transitie gewoon doorgaat.
O ja, nog een leestip. Voor EW schreef ik een groot achtergrondartikel over de gasopslagen in Nederland. Centraal staat de vraag hoeveel Nederland bereid is te betalen voor zekerheid over de gasvoorziening. Een strategische voorraad kan honderden miljoenen tot 1,5 miljard euro per jaar kosten. Lees hier het artikel.
Luister ook naar de Studio Schumpeter-podcast. In deze aflevering praat ik met Mark Boneschanscher van de TU/e over verduurzaming van de chemie.
Reacties ()